همزمان با ناتوانی طالبان از پرداخت معاش ماموران، ذبیحالله مجاهد، سخنگوی این گروه، اعلام کرد که طالبان پس از به قدرت رسیدن، توجه ویژهای به خانوادههای نیروهای انتحاری خود نشان داده است.
او اظهار داشت که مبلغ ۱۲ میلیارد افغانی که به گفته وی 'معادل بودجه دو یا سه وزارتخانه' است، از طریق وزارت شهدا و معلولین برای حمایت از یتیمان و بیوههای این نیروها هزینه میشود.
مجاهد در یک مصاحبه اختصاصی با تلویزیون دولتی این گروه گفت که این اقدام نشاندهنده توجه خاص طالبان به این خانوادههاست.
او افزود که هبتالله آخندزاده، رهبر طالبان، دستور داده است که از وضعیت خانواده جنگجویان کشته شده طالبان آگاه باشند و دیگر مقامات طالبان نیز به این موضوع اهمیت ویژهای میدهند.
او تاکید کرد: «این کاری است که در حال حاضر از دست ما برمیآید. اگر امکانات بیشتری داشته باشیم، کمک بیشتری خواهیم کرد. این خانوادهها شایسته توجه و محبت فراوان هستند، زیرا عضوی عزیز از خانواده خود را در راه اسلام قربانی کردهاند.»
تعداد دقیق نیروهای انتحاری طالبان مشخص نیست، اما حملات آنها در ۲۰ سال گذشته منجر به کشته شدن هزاران نفر شده است. این نیروها با نفوذ به ادارات دولتی و حمله به پایگاههای نظامی، نقش مهمی در جنگ طالبان علیه دولت پیشین افغانستان ایفا کردند. طالبان همچنان کندکهای انتحاری خود را حفظ کرده است.
طالبان در حالی این مبلغ را صرف خانوادههای جنگجویان خود کرده است که از پرداخت معاش کارمندان حکومت ناتوان است. مشخص نیست که آیا این خانوادههای طالبان به طور پیوسته امتیازات شان را دریافت میکنند یا مانند ماموران دولتی، با تاخیر به دست میآورند.
طالبان همچنین برای کاهش مصارف حکومت خود، از پرداخت حقوق بازنشستگی ماموران دولتی خودداری کرده است و به آنها نیز توضیحی نداده است.
بودجه طالبان طی سه سال گذشته بهطور عمده به نهادهای امنیتی و سرکوب اجتماعی اختصاص یافته است. بیش از ۷۰ درصد منابع مالی حکومت این گروه صرف ارتش، استخبارات، زندانها و دفاتر رهبری شده، در حالی که بودجه خدمات عمومی مانند بهداشت، آموزش و توسعه اقتصادی کاهش یافته است.
گزارشها حاکی از آن است که بودجه دفتر ملا هبتالله، رهبر طالبان، طی این مدت ۴۰۰ درصد افزایش یافته و صرف تقویت ساختارهای نظامی تحت فرمان او شده است.
در همین حال، بودجه زندانها نیز بیش از ۲۰۰ درصد افزایش داشته که با افزایش سرکوب مخالفان مرتبط دانسته میشود.همزمان، طالبان میلیاردها افغانی را به نهادهای تبلیغاتی و مذهبی مانند وزارت امر به معروف و مدارس دینی اختصاص دادهاند، در حالی که سهم سکتورهای کلیدی مانند بهداشت و رفاه اجتماعی بسیار ناچیز بوده است.
این روند در حالی ادامه دارد که افغانستان با یکی از بدترین بحرانهای انسانی روبهرو است و میلیونها نفر وابسته به کمکهای بشردوستانه هستند. تحلیلگران معتقدند که این سیاستهای طالبان، آینده اقتصادی و اجتماعی کشور را با چالشهای بیشتری روبهرو خواهد کرد.